Op zoek naar geluk en de illusie die Maya heet


Al scrollend op mijn telefoon blijf ik op verschillende berichten hangen. Ik lees wat, vind er wat van en scroll weer verder. Na de app te hebben gesloten bekruipt me het gevoel, wat nu. Ik wil meer, heb honger naar iets, ik zoek iets, maar weet niet waar het te vinden.

Eigenlijk heb ik een hekel aan Facebook. Die open ik dan ook zo min mogelijk. Meestal is het niet interessant wat ik daar aantref, het interesseert me niet dat je vijf diploma’s in 3 jaar gehaald hebt. Dat je uitje naar weet ik veel waar weer fantastisch was, dat je hond zo goed met je meeloopt buiten. I really don’t care. Het interesseert me alleen maar hoe het echt met je gaat. Niet de verhalen over jezelf die je naar buiten wilt brengen. Die de buitenwereld van je mag weten. De schijnwereld die je creëert. Daarom kom ik dus zo min mogelijk op FB, het is niet echt.

In yoga wordt de wereld waarin we leven, zoals wij die zien en beleven Maya genoemd. Het is een schijnwerkelijkheid, een illusie.  Je hebt het vast weleens meegemaakt dat je, zodra je iemand beter leert kennen, diegene anders blijkt te zijn dan je in eerste instantie dacht. Of die baan (of werknemer) die op papier veel interessanter leek dan in werkelijkheid bleek. Met de digitale wereld die we nu hebben is het haast niet meer te ontdekken wat nu echt of nep is.

Nog zoiets. Ik kijk de serie Homeland. En in dit seizoen komt naar voren dat er grote bedrijven zijn met machtige bestuurders die invloed uitoefenen op de publieke opinie. Meningen willen veranderen of beïnvloeden, door met duizenden nepprofielen allerlei commentaren te geven op uiteenlopende onderwerpen op social media. Geen idee of dit echt gebeurd, maar ik kan me er alles bij voorstellen. Er gaan diverse theorieën het web over hoe bijvoorbeeld Trump kiezers heeft weten te trekken op internet voor zijn presidentschap. Alles is Maya, ook onze mening.

We geloven wat we zien, en wat we zien is gekleurd door wat we van kinds af aan hebben gehoord (van onze ouders, verzorgers en influencers) en meegemaakt. Iedere moment opnieuw creëren we een nieuwe laag die onze werkelijkheid kleurt.

Inmiddels wordt er ook op internet een filter voor jouw werkelijkheid gecreëerd. Je krijgt meer en meer bevestigd dat hoe jij denkt dat de wereld in elkaar zit ook echt zo is. Google geeft jou resultaten o.b.v. eerdere zoekbewegingen en op social media worden berichten gefilterd o.b.v. jouw interesse. Zelden kom je nog echt iets nieuws tegen en je raakt in een vicieuze cirkel. Eentje die je aanzet tot vervulling van je onvervulde verlangens. Je wil meer, maar kunt het niet vinden. Er komt een advertentie voorbij van een product dat bij jou past en uit verveling of nieuwsgierigheid klik je erop en misschien koop je het zelfs wel. Jouw behoefte voor iets nieuws moet immers (onbewust) vervuld blijven worden en de kassa moet blijven rinkelen.

Internet is zowel een verarming als een verrijking voor ons leven. Ik ben dolblij met alle info die ik in een paar klikken kan vinden, maar ik voel me er ook ongemakkelijk bij. Wat wat is echt en wat niet. Iedereen heeft tegenwoordig zijn telefoon binnen handbereik en we kunnen het niet weerstaan om er zo nu en dan even op te kijken. Op zoek naar meer, iets nieuws of interessants. Voor mij is mij telefoon ook een mooie vlucht om op een verloren moment mijn brein te prikkelen met iets uitdagenders.

Maar die prikkels heb ik eigenlijk helemaal niet nodig. Die behoefte aan prikkels en meer houden me af van waar ik eigenlijk naar op zoek ben. Geluk, rust en vrijheid. En dat ga ik op internet nooit vinden. Dat vind ik alleen maar in mijzelf. Ik leg mijn telefoon vandaag maar eens heel ver weg.

 

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *