Een les die yin yoga mij leerde


Ben je bekend met yin yoga? Yin yoga is een van mijn favoriete yogavormen. De houdingen (asana’s) worden langer aangehouden waardoor het bijna een meditatieve vorm van yoga wordt. In plaats van ‘keihard’ aan de slag te gaan met je spieren, is het een meer passieve vorm van yoga die zich richt op je energiebanen en bindweefsel en zo ervoor zorgt dat je flexibel wordt. Je weerstand wordt erdoor verhoogd en je organen krijgen een boost. De bedoeling is dat je langere tijd (bijvoorbeeld 5 minuten) in een ietwat ongemakkelijke (maar niet pijnlijke!) houding blijft, om het gewenste boostende effect op je bindweefsel en energiecirculatie te creëren. Je ademhaling verstilt iets tijdens yin yoga, waardoor je in een meditatieve staat kunt komen.

Purna Titli pose yin yoga

Tijdens een yin yogales vorig jaar kwam ik mezelf enorm tegen. Het was een les om de heupen te openen, my week spot at that moment. Ik ben hypermobiel en de vooroverbuigingen in deze specifieke yogales waren erg uitdagend voor mij, ik kreeg voortdurend kramp of pijn in mij liesstreek en moest telkens verzitten of uiteindelijk een andere houding aannemen omdat ik het gewoon niet volhield. Ik raakte gefrustreerd en teleurgesteld in mezelf en in mijn lichaam, waardoor ik mezelf min of meer steeds meer mentaal pushte om de houding goed te doen, wat dus een averechts effect had.

Wat een les! Ik werd keihard met mijn neus op de feiten gedrukt. Mijn default manier van omgaan met een moeilijke situatie, door streng of hard te zijn voor mezelf, werkte niet en juist datgene wat ik aan yin yoga zo mooi vind, het verstillen van je gedachten of je gedachten aan je voorbij laten gaan en volledig in het nu te zijn, lukte natuurlijk niet omdat ik met wilskracht iets probeerde te bereiken. Ik was helemaal in het nu, maar genoot er niet van. Ik wilde eruit, geen pijn voelen, maar in plaats van los te laten en iets uit de houding te gaan, probeerde ik juist om in de houding te blijven waardoor ik die pijn bleef voelen. Heel tegenstrijdig.

Deze yin yogales leerde me dat mijn gewoonte om mijzelf te negeren en op wilskracht door te gaan niet werkt en dat ik best wat liever of zachter (yin) voor mezelf mag zijn. Dat ik niet altijd hoef door te zetten of vol te houden, maar soms ook een stapje terug mag doen. Een mooie les voor iemand als ik die altijd meer en beter wil. Ik herinner me het nog regelmatig en telkens wanneer ik merk dat ik mezelf weer push om ergens doorheen te bijten, sta ik even stil en ‘voel’ ik of het wel echt nodig is of dat ik misschien beter een stapje terug kan doen.

 

 

Wil je ook eens yin yoga ervaren of er meer over weten? Hier is een filmpje waarin mijn favoriete yin yogaleraar Bernie Clark je door de beginselen van yin yoga leidt. Probeer het eens, boek een yin yogales bij een yogastudio of volg er een online. Het heeft mijn leven veranderd, ik ben benieuwd wat het voor jou doet. Laat je het me weten?

YOU MIGHT ALSO LIKE

3 redenen om te gaan mediteren & hoe te beginnen
January 10, 2017
Hoe om te gaan met tegenslag
November 16, 2016
Mijn verblijf in een ashram
October 10, 2016

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *